11:55pm: Sobreviver em galego
Como me preguntarom a mim numa entrevista de curro fai pouco...

"¿Tendrías algún problemas en hablar en castellano?"


Maldita enajenação mental, autoodio, autodestrucção dalgúms/as habitantes desta terra nossa...


Boísimo artigo q resume a diglosia existente :(


http://www.elpais.com/articulo/Galicia/Sobrevivir/gallego/elpepuespgal/20090924elpgal_10/Tes

9:44pm: CONCENTRAÇÃO EM MADRID O 26 DE SETEMBRO PELA LEI DO ABORTO
"Mujeres ante el congreso", plataforma estatal apoiada pola Marcha Mundial das Mulleres na Galiza, convoca á concentración-festa POLOS NOSOS DEREITOS, LEI DE ABORTO SEN RECORTES, que terá lugar en Madrid o 26 de setembro, de 18h a 21h,na Praza do Museo Reina Sofia.

As forzas anti-dereitos das mulleres están a preparar mobilizacións para outubro co obxectivo immediato de impidir que a lei sexa reformada e, a medio prazo, restrinxir ainda mais a súa interpretación e incluso o seu conteúdo. Iso fai ainda mais urxente que quenes defendemos o dereito a decidir das mulleres sobre a súa maternidade nos mobilicemos para garantir a aprobación dunha nova lei acorde con ese dereito. Pola reforma da lei, e por unha boa reforma.

Mujeres ante el Congreso

http://mujeresantecongreso.blogspot.com // mujeresantecongreso@gmail.com

!!! A Marcha Mundial das Mulleres na Galiza acudirá a esta concentración do dia 26 de setembro organizando AUTOBUSES que sairán na mañá do sábado 26 e regresarán á medianoite desde Ferrol, A Coruña, Compostela, Pontevedra, Vigo e Ourense, segundo demanda, a un coste de 10€. !!!

Para se inscrivir contactar con Luz no 679840679. Por favor deixar nome, localidade e telefono no contestador.

1:33pm: LA INCÓMODA VERDAD SOBRE LA GRIPE A, LAS VACUNAS Y LOS ANTIVIRALES
Mednews ha tenido conocimiento de que la revista Discovery DSALUD (www.dsalud.com) -referencia mundial hoy en el mundo de habla hispana- dará a conocer el próximo 21 de septiembre un amplio dossier en el que se analiza en profundidad lo que hay realmente detrás de la gripe A y que puede resumirse en los siguientes puntos:

1. Es absolutamente falso que por sí sólo el A-N1H1 pueda provocar la muerte de una persona sana.

2. La gripe A es mucho menos peligrosa que la gripe estacional. Se dice que en España han muerto 23 personas en unos meses –para justificar la vacuna- pero se obvia añadir que solo el año pasado la gripe común llevó a la muerte en nuestro país a unas 8.000 personas.

3. Se está sugiriendo vacunar a enfermos, niños y embarazadas -entre otros colectivos- cuando la vacuna no ha demostrado ni su eficacia ni su seguridad. Ni se va a demostrar nunca con los estándares científicos exigibles porque se ha decidido no seguir los protocolos convencionales. En una decisión absolutamente vergonzosa porque la gravedad de la gripe A no justifica en modo algunos tales prisas. Es más, basta repasar la literatura científica para comprobar que la vacunación masiva ni siquiera es eficaz en el caso de la gripe estacional a pesar de lo que se afirma oficialmente.

4. Los antivirales –Tamiflu incluido- no previenen la infección. Ni de la gripe A ni de la común. Y sólo han demostrado ser seguros en personas sanas. Es más, sus efectos se limitan a acortar algo –muy poco- el tiempo de duración de la gripe y pueden provocar problemas de salud graves a las personas que los ingieren. Incluso a las sanas (que la ex ministra Ana Pastor diga lo contrario justifica sobradamente lo que de ella se dice en el Editorial que con el título El poder del miedo aparece en el número actual y que adjuntamos por su interés y contundencia). Y,

5. Si la gripe A es una pandemia tan terrible, ¿por qué la OMS no la declara un problema de salud pública mundial y autoriza la fabricación de medicamentos genéricos para combatirla? Porque todo esto se trata de un puro negocio.

El director de Discovery DSALUD, José Antonio Campoy –que es también presidente de la World Association for Cancer Resercah (WACR)- ha declarado a Mednews que “ha llegado la hora de que en los medios de comunicación se deje de hacer el juego a empresas que algunos ven como entidades altruistas preocupadas por nuestra salud cuando solo son industrias que cotizan en bolsa y cuyo principal objetivo es ganar la mayor cantidad de dinero posible recurriendo cuando hace falta a métodos mafiosos. Parece olvidarse –añadiría- que la inmensa mayoría han sido ya llevadas a los tribunales acusadas de multitud de delitos y que para librarse de posibles condenas ‘compran’ el silencio de las víctimas –o el de sus descendientes cuando éstos han muerto- tirando d e talonario. A día de hoy decenas de miles de millones de euros en indemnizaciones han salvaguardo a muchas empresas de ir a la quiebra y a sus ejecutivos de terminar en la cárcel. Hace sólo 24 horas se conocía que el grupo Pfizer ha tenido que comprometerse a pagar una cifra récord de más de 2.300 millones de dólares como base para un acuerdo con el que evitar un juicio en el que hubiera debido hacer frente a cargos penales y civiles por venta fraudulenta de algunos de sus productos. Y no olvidemos que los laboratorios Baxter, junto con altos cargos de la OMS, de distintos laboratorios y hasta de la Administración norteamericana han sido acusados ante la justicia austríaca de “cometer un genocidio en masa contra gente inocente usando una gripe pandémica”. Y no son más que simples ejemplos recientes. Es hora ya pues de que se abandone esa visión infantil que hace creer que en ellas lo que hay son sólo científicos abnegados preocupados por los demás ya que no se corresponde en absoluto con la realidad. Pero, sobre todo, ha llegado la hora de que los periodistas se nieguen a hacer el papel de tontos útiles y dejen de ser manejados como marionetas. Que en eso lamentablemente se han convertido buena parte de los profesionales de todo el mundo”.


Adjuntamos el Editorial antes mencionado por su interés:

Editorial
EL PODER DEL MIEDO

La ladina estrategia diseñada por quienes en el ámbito de la salud viven de meter miedo de manera masiva a la sociedad sigue desarrollándose de forma tan implacable como imparable. Y se ha pasado ya a la siguiente fase. Tras repetir las autoridades sanitarias hasta la saciedad que el virus de la gripe A es muy contagioso pero de leves efectos y no hay que preocuparse cuando el estado general es bueno ahora se intenta hacer creer que puede llevar a la muerte incluso a personas sanas. Y se ponen ejemplos ¡que nadie se molesta en investigar! Todo el mundo los da por válidos. La verdad, sin embargo, es que se trata de una falacia. El virus de la gripe A –que es el mismo que el de la gripe aviar y el que intentó endosarse esta vez a los cerdos por mucho que se disfrace ese hecho- se creó intencionadamente en un laboratorio y se transmite por el aire pero no genera ni ngún problema de salud serio. Nadie muere por su causa. Aunque así se intente ahora hacer creer en esta escalada estratégica de ir preocupando más y más a la gente para que cuando se anuncie la llegada de la vacuna se la pongan sin pensárselo dos veces. El virus de marras se está expandiendo intencionadamente con el único objetivo de crear alarma social para vender vacunas como hemos denunciado una y otra vez. Algo que -no albergamos la más mínima duda- conseguirán. Porque las multinacionales farmacéuticas implicadas cuentan con apoyos importantes en todos los gobiernos y son quienes designaron a los responsables de la Organización Mundial de la Salud (OMS) que por eso están haciéndoles el juego desde el principio. Algo que se elude explicar en los principales medios de comunicación donde la capacidad de discernimiento y crítica de quienes trabajan en ellos es ya prácticamente nula. No en todos los casos pero quienes saben que detrás de todo esto hay mucha podredumbre callan porque quieren conservar sus puestos de trabajo. Así de duro y de simple. Y no lo decimos nosotros: nos lo dicen ¡ellos mismos! Al menos algunos que se sienten abochornados de no hacer nada. En cambio, quienes están al servicio de esta operación hablan con tanta libertad como desfachatez. Como la ex ministra de Sanidad y actual responsable de Política Social del Partido Popular (PP) Ana Pastor que casi a diario reclama en las distintas cadenas de televisión y radio más vacunas, más dosis y más celeridad. Lo mismo que reclamó para la llamada vacuna del virus del papiloma humano. Hablamos de la misma individua que compró a Estados Unidos millones de vacunas para la viruela por si sufríamos un ataque del peligr osísimo acumulador de armas masivas Sadam Husein. La misma que retiró el Bio-Bac del mercado hace ya ¡siete años! deteniendo injustificadamente a 23 personas ¡sin que a día de hoy el juzgado haya terminado la fase de instrucción!, un auténtico escándalo que demuestra la lamentable situación de nuestro sistema judicial. La misma que retiró del mercado ¡más de 200 productos! naturales alegando que se trataba de medicamentos sin autorización -a pesar de que muchos se vendían legalmente en otros estados miembros como complementos alimenticios o productos dietéticos- lo que llevó en marzo de este año al Tribunal de Justicia de las Comunidades Europeas a dictar una sentencia condenando a España por ello. ¡A España! que tendrá que pagar una fuerte cantidad sin que a la responsable de tales atropell os ¡le pase nada! Hay impunidad en suma para quienes están al servicio de la industria farmacéutica. Muchos lo saben. Y por eso callan. Y ocultan. Y consienten. Y mienten. Pero las vacunas no son inocuas. Y cientos de millones de personas van a ser vacunadas sin necesidad asumiendo riesgos innecesarios. ¡Sin que se cumplan los requisitos que se exigen normalmente a toda vacuna! ¡Sin valorarse ni su seguridad ni su eficacia! Sólo para que algunos sinvergüenzas sin escrúpulos se enriquezcan. Por eso vamos a denunciarlo una y otra vez hasta el hartazgo. Aunque sólo sirva para dejar en evidencia a quienes desde la política, la medicina y los medios de comunicación hacen el juego a los instigadores de este montaje. Lo único que falta es que declaren obligatoria la vacuna. Solo que entonces llamaremos directamente a la rebeldía social. Y ayudaremos a inundar los juzgados de denuncias.


José Antonio Campoy
Director

11:56pm: Discurso de Salvador Allende (11 de Setembro de 1975)
8:15 A.M.

Trabajadores de Chile:

Les habla el Presidente de la República. Las noticias que tenemos hasta estos instantes nos revelan la existencia de una insurrección de la Marina en la Provincia de Valparaíso. He ordenado que las tropas del Ejército se dirijan a Valparaíso para sofocar este intento golpista. Deben esperar la instrucciones que emanan de la Presidencia. Tengan la seguridad de que el Presidente permanecerá en el Palacio de La Moneda defendiendo el Gobierno de los Trabajadores. Tengan la certeza que haré respetar la voluntad del pueblo que me entregara el mando de la nación hasta el 4 de Noviembre de 1976.

Deben permanecer atentos en sus sitios de trabajo a la espera de mis informaciones. Las fuerzas leales respetando el juramento hecho a las autoridades, junto a los trabajadores organizados, aplastarán el golpe fascista que amenaza a la Patria.

8:45 A.M.

Compañeros que me escuchan:

La situación es crítica, hacemos frente a un golpe de Estado en que participan la mayoría de las Fuerzas Armadas. En esta hora aciaga quiero recordarles algunas de mis palabras dichas el año 1971, se las digo con calma, con absoluta tranquilidad, yo no tengo pasta de apóstol ni de mesías. No tengo condiciones de mártir, soy un luchador social que cumple una tarea que el pueblo me ha dado. Pero que lo entiendan aquellos que quieren retrotraer la historia y desconocer la voluntad mayoritaria de Chile; sin tener carne de mártir, no daré un paso atrás. Que lo sepan, que lo oigan, que se lo graben profundamente: dejaré La Moneda cuando cumpla el mandato que el pueblo me diera, defenderé esta revolución chilena y defenderé el Gobierno porque es el mandato que el pueblo me ha entregado. No tengo otra alternativa. Sólo acribillándome a balazos podrán impedir la voluntad que es hacer cumplir el programa del pueblo. Si me asesinan, el pueblo seguirá su ruta, seguirá el camino con la diferencia quizás que las cosas serán mucho más duras, mucho más violentas, porque será una lección objetiva muy clara para las masas de que esta gente no se detiene ante nada.

Yo tenía contabilizada esta posibilidad, no la ofrezco ni la facilito.

El proceso social no va a desaparecer porque desaparece un dirigente. Podrá demorarse, podrá prolongarse, pero a la postre no podrá detenerse.

Compañeros, permanezcan atentos a las informaciones en sus sitios de trabajo, que el compañero Presidente no abandonará su a su pueblo ni su sitio de trabajo. Permaneceré aquí en La Moneda inclusive a costa de mi propia vida.

9:03 A.M. RADIO MAGALLANES

En estos momentos pasan los aviones. Es posible que nos acribillen. Pero que sepan que aquí estamos, por lo menos con nuestro ejemplo, que en este país hay hombres que saben cumplir con la obligación que tienen. Yo lo haré por mandato del pueblo y por mandato conciente de un Presidente que tiene la dignidad del cargo entregado por su pueblo en elecciones libres y democráticas.

En nombre de los más sagrados intereses del pueblo, en nombre de la Patria, los llamo a ustedes para decirles que tengan fe. La historia no se detiene ni con la represión ni con el crimen. Esta es una etapa que será superada. Este es un momento duro y difícil: es posible que nos aplasten. Pero el mañana será del pueblo, será de los trabajadores. La humanidad avanza para la conquista de una vida mejor.

Pagaré con mi vida la defensa de los principios que son caros a esta Patria. Caerá un baldón sobre aquellos que han vulnerado sus compromisos, faltando a su palabra... roto la doctrina de las Fuerzas Armadas.

El pueblo debe estar alerta y vigilante. No debe dejarse provocar, ni debe dejarse masacrar, pero también debe defender sus conquistas. Debe defender el derecho a construir con su esfuerzo una vida digna y mejor. 9:10 A.M.

Seguramente, ésta será la última oportunidad en que pueda dirigirme a ustedes. La Fuerza Aérea ha bombardeado las antenas de Radio Magallanes. Mis palabras no tienen amargura sino decepción Que sean ellas un castigo moral para quienes han traicionado su juramento: soldados de Chile, comandantes en jefe titulares, el almirante Merino, que se ha autodesignado comandante de la Armada, más el señor Mendoza, general rastrero que sólo ayer manifestara su fidelidad y lealtad al Gobierno, y que también se ha autodenominado Director General de carabineros. Ante estos hechos sólo me cabe decir a los trabajadores: ¡No voy a renunciar!

Colocado en un tránsito histórico, pagaré con mi vida la lealtad al pueblo. Y les digo que tengo la certeza de que la semilla que hemos entregado a la conciencia digna de miles y miles de chilenos, no podrá ser segada definitivamente. Tienen la fuerza, podrán avasallarnos, pero no se detienen los procesos sociales ni con el crimen ni con la fuerza. La historia es nuestra y la hacen los pueblos.

Trabajadores de mi Patria: quiero agradecerles la lealtad que siempre tuvieron, la confianza que depositaron en un hombre que sólo fue intérprete de grandes anhelos de justicia, que empeño su palabra en que respetaría la Constitución y la ley, y así lo hizo. En este momento definitivo, el último en que yo pueda dirigirme a ustedes, quiero que aprovechen la lección: el capital foráneo, el imperialismo, unidos a la reaccióncrearon el clima para que las Fuerzas Armadas rompieran su tradición, la que les enseñara el general Schneider y reafirmara el comandante Araya, victimas del mismo sector social que hoy estará esperando con mano ajena, reconquistar el poder para seguir defendiendo sus granjerías y sus privilegios.

Me dirijo a ustedes, sobre todo a la modesta mujer de nuestra tierra, a la campesina que creyó en nosotros, a la madre que supo de nuestra preocupación por los niños. Me dirijo a los profesionales de la Patria, a los profesionales patriotas que siguieron trabajando contra la sedición auspiciada por los colegios profesionales, colegios clasistas que defendieron también las ventajas de una sociedad capitalista.

Me dirijo a la juventud, a aquellos que cantaron y entregaron su alegría y su espíritu de lucha. Me dirijo al hombre de Chile, al obrero, al campesino, al intelectual, a aquellos que serán perseguidos, porque en nuestro país el fascismo ya estuvo hace muchas horas presente; en los atentados terroristas, volando los puentes, cortando las vías férreas, destruyendo lo oleoductos y los gaseoductos, frente al silencio de quienes tenían la obligación de proceder.

Estaban comprometidos. La historia los juzgará.

Seguramente Radio Magallanes será acallada y el metal tranquilo de mi voz ya no llegará a ustedes. No importa. La seguirán oyendo. Siempre estaré junto a ustedes. Por lo menos mi recuerdo será el de un hombre digno que fue leal con la Patria.

El pueblo debe defenderse, pero no sacrificarse. El pueblo no debe dejarse arrasar ni acribillar, pero tampoco puede humillarse.

Trabajadores de mi Patria, tengo fe en Chile y su destino. Superarán otros hombres este momento gris y amargo en el que la traición pretende imponerse. Sigan ustedes sabiendo que, mucho más temprano que tarde, de nuevo se abrirán las grandes alamedas por donde pase el hombre libre, para construir una sociedad mejor.

¡Viva Chile! ¡Viva el pueblo! ¡Vivan los trabajadores!

Estas son mis últimas palabras y tengo la certeza de que mi sacrificio no será en vano, tengo la certeza de que, por lo menos, será una lección moral que castigará la felonía, la cobardía y la traición.

Santiago de Chile, 11 de septiembre de 1973

12:27pm: Adolfo Domínguez recoñece que solo o 40% das súas fábricas provedoras ten un sindicato que represen
A Campaña Roupa Limpa esixe pasos concretos e estará vixiante ante o plan de reaxuste da política de compras de Adolfo Domínguez para que isto non repercuta nos dereitos das traballadoras

A Campaña Roupa Limpa interveu esta mañá xoves na Xunta de Accionistas de Adolfo Domínguez para mostrar a súa gran preocupación ante a escalada da vulneración dos dereitos laborais no sector do téxtil nesta época de crise internacional.

Na nosa intervención demandamos accións concretas para asegurar a negociación colectiva e o dereito sindical como forma de garantir unha mellora e non vulneración dos dereitos laborais nas fábricas provedoras da empresa galega en países como China e India onde ten case a totalidade da súa produción.

Por primeira vez unha empresa recoñece públicamente que solo o 40% das súas fábricas provedoras teñen sindicatos que representen ós traballadores, o cal isto representaría principalmente as fábricas da India xa que na China non existe liberdade sindical que, aínda que sendo unha obviedade, nunca se fixera público.

Non así, o incumprimento de horas extras excesivas e obrigatorias, condicións de hixiene, horario laboral de menores de 16 anos etc. que non ofreceu resposta algunha de cómo farán ese tipo de correccións detectadas nas súas auditorías.

A Campaña Roupa Limpa nega que a empresa descoñeza os salarios e as condicións das persoas traballadoras da China e India e lamenta que a empresa non teña un plan de imprementación de melloras para subsanar dita situación, agás o diálogo cos provedores.

Especialmente preocupante nos parece que se anunciara un reaxuste na súa política de compras, que aínda que asegura que non vai repercutir no abandono nin nas condicións laborais dos provedores, a experiencia da Campaña Roupa Limpa di todo o contrario e estaría vixiante para que así sexa.

Outro dos puntos importantes da intervención, foi a demanda de garantir o salario digno. Para a campaña, falar do salario mínimo é del todo insuficiente na situación na que se atopan estes países. Estamos falando de que estanse a pagar salarios de 66 euros na India cando o necesario para vivir é de 107 euros, ou de ata 187 na China cando o que perciben está nos 72 euros ó mes. Cando hai plataformas internacionais que xa están traballando neste tema, a empresa de moda alega que non está nas súas mans.

Por todo isto, a nosa organización anunciou que non se volvería reunir coa empresa se non se mostran avances decididos neste sentido.




Toda a información da campaña ROUPA LIMPA en www.roupalimpa.org
Video da campaña en San Fermin 2009: http://www.youtube.com/watch?v=I5bBfOH322g



Amarante SETEM

3:18pm: Considéro-me das lúdicas (sobre tudo pelo mal q escrevo aínda xD)
A minha filha extraterrestre

Segunda, 27 Julho 2009 00:00

Por Pablo Gamalho Otero

Se, como bem sabemos, todo reintegracionista é um obsesso da língua, um reintegracionista com filhos multiplica por dez, como mínimo, essa obsessão. Permitide-me a pequena obscenidade de partilhar convosco a minha intimidade familiar. Vou escrever sobre a minha filha.

Desde que tenho crianças e observo perplexo o seu espantoso processo de aprendizagem linguístico, não podo deixar de analisar, categorizar e julgar as diferentes variedades de língua que as pessoas utilizam para falar com a minha filha maior, quem, sem contabilizar a vida intrauterina, completa já 38 meses de existência no planeta terra. Tenho uma outra criança, ainda bebé, que semelha ter outras prioridades na vida. Está numa etapa da aprendizagem onde ainda não se interessa pola verbalização articulada das emoções. Amanha-se com 4 ou 5 tipos de pranto para atingir os seus básicos objectivos vitais.

Vou-me focar aqui unicamente na parte lexical da língua, mesmo se o estudo da morfossintaxe e da fonética daria para vários artigos intermináveis. A minha filha está a dar-se conta que vivemos numa sociedade trilíngue onde se falam três variedades: castelhano (a metade da gente), galego castelhanizado (a outra metade) e galego descastelhanizado (na casa). Não digo nada inovador se afirmo que o léxico que utiliza uma criança ou que utilizamos com ela está cheio de palavras cujos referentes são entidades concretas ou conceitos de baixo nível de abstracção. Em geral, uma criança fala muito de cadeiras, colheres, garfos, engaços, pás, pó, rãs, cores, amarelo, morangos, gelados, estrelas, estrada, baleias, golfinhos, tartarugas, macacos, crocodilos, esquios, adeus, etc. Todas estas palavras são utilizadas frequentemente na casa, mas infelizmente, é quase impossível buscar um reforço do seu uso no mundo exterior.

Além do 0,25 por cento de reintegracionistas (lúdicos ou amargados) que subsistem na nossa sociedade (a estimativa é minha), no mundo exterior só encontro humanos que falam castelhano ou galego castelhanizado. Este último nas suas diferentes subvariedades: paleo-galego (que apenas castelhaniza o léxico), neo-tourinhês, galego cañí, proto-castrapo, etc. Não duvido que existam isolacionistas militantes que utilizem o galego descastelhanizado com os seus filhos, mas ainda não dei com eles. De facto, as únicas criaturas que conheço que utilizam “adeus” para despedir-se duma criança são reintegracionistas militantes (aqui o adjectivo “militantes” é redundante). Mesmo na escola infantil, o mais habitual é despedir-se dos nenos com palavras como “adiós”, “ciao”, “bye-by” ou “agur/abur”. E não se trata duma escola privada de imersão quatrilíngue. É uma escola pública que formava parte da rede de galescolas. Na Galiza, o paradoxo de Bertrand Russel fica ultrapassado pola nossa realidade sociolinguística: os reintegracionistas, que criticam a Norma, são os únicos que a utilizam na prática. Polo contrário, os isolacionistas, que apoiam a norma, não a utilizam, excepto, talvez, quando falam endogamicamente entre eles ou nalgum congresso sobre a Norma. Formulado matematicamente, o paradoxo ficaria assim: se A tem a propriedade 'a' então tem a propriedade 'b', e se B tem a propriedade 'b' então tem a propriedade 'a'. Em vez de secretários gerais de política linguística, o que precisamos são matemáticos engeniosos com capacidade para resolver este tipo de jerogríficos.

Como ainda não podo levar a minha filha a congressos do ILGA, o único que podo fazer para reforçar o uso de palavras como “ensinar”, “estudar”, “acostumar” ou “olhar” é pôr-lhe um dvd do “Livro da Selva” ou de “Buscando a Nemo” em galego descastelhanizado com pronúncia de Lisboa. É a única opção que me resta para mostrar-lhe que a Norma de Compostela não só a utilizam papi e mami na casa, senão que é útil, divertida e amplamente estendida entre os animais da floresta tropical e dos ocèanos insondáveis. Ao escutar ursos, panteras e peixes falar alegremente em galego, a cativa deixa de sentir-se uma extraterrestre filha de marcianos.

2:04am: BRUTAL INTERVENCIÓN DA GARDA CIVIL EN CANGAS - MASSÓ DEZASEIS PERSOAS DETIDAS
Galiza Non Se Vende. 20 de xulho 2009. Cangas

BRUTAL INTERVENCIÓN DA GARDA CIVIL EN CANGAS - MASSÓ
DEZASEIS PERSOAS DETIDAS
Hoxe en Cangas, unha vez máis, a intención de reiniciar as obras en
Massó tinguiuse de violencia e represión, pero desta vez rebasou tódolos
límites. Dende primeira hora da mañá, numerosas veciñas e veciñosde
Cangas, e membros de colectivos sociaise e ecoloxistas, que facían garda
no Salgueirón, como cada mañá, para impedir as obras ilegais do porto
deportivo de Massó, foron agredidos violentamente e detidos pola Garda
Civil.
A rede Galiza Non Se Vende amosa a súa indignación por este novo acto
autoritario, que criminaliza toda protesta lexítima en defensa dos
valores da ría, e denuncia que, unha vez máis, a Garda Civil está a
protexer intereses privados, protexendo unha obra ilegal con enorme
impacto sociambiental, en vez de protexer e tutelar o interés xeral e
colectivo e o respecto á legalidade vixente.
A DESTRUCION DA RIQUEZA COMUN
Na zona mariña de Massó que pretende estragarse coa construción do porto
deportivo, faenan arredor de 500 persoas. Dela tense sacado máis dunha
tonelada de ameixa nun só día. Pero tamén polbo, camarón, navalla,
ostra, centola, ourizos… Os seus fondos de maërl son especialmente ricos
en biodiversidade, dos máis ricos da ría, e constitúen unha zona de
alevinaxe de moitas especies.
A ILEGALIDADE COMO MEDIO, A REPRESION COMO SISTEMA
As ilegalidades e irregularidades que rodean este proxecto son de
enormes magnitudes. Baste dicir, por mor da brevedade, que a empresa
construtora chegou a inscribir no Rexistro da Propiedade de Cangas como
pleno dominio un espazo de dominio publico maritimo terrestre.
Esta mañá varios camións e escavadoras, sen ningunha licenza para tal
actividade, pretendían acceder pola zona da Torre (inmediacións do
edificio principal da antiga factoría de Massó) ao punto de vertedura de
entullos fronte á fábrica para poder seguir executando as obras. Unhas
15 persoas que tentaban de forma pacífica (nunha sentada) impedir o
acceso dos camións que non contaban con licencias foron desaloxadas
violentamente e agredidas pola Garda Civil, e varios resultaron feridos.
Unha ambulancia recollía a un membro do Foro Social de Cangas tras
recibir unha forte agresión nunha perna recentemente operada.
Despois da carga da Garda Civil, nun clima de tensión e nerviosismo,
leváronse a cabo numerosas detencións (16 persoas) baixo cargos
ficticios, para evitar que seguiran as protestas e entorpecementos das
obras, que ata agora foran paralizadas.
Entre os detidos están numerosos activistas de colectivos integrantes da
rede Galiza Non Se Vende: Tiago, do Foro Social, detido e esposado por
estacionar o vehículo diante das obras; Sangabriel, do Foro Social de
Cangas, agredido cun porrazo na cara; Edi, de Bouzas Móvete, agredido e
esposado; Sabela, de Verdegaia, agredida e lesionada nunha perna; Pichi,
de Luita Verde; Pasatem, de Caleidoskopio; Pipas, de Fuga em Rede; Iria,
da Ría Non se Vende; todos eles inmobilizados de forma violenta e
detidos sobre as doce do mediodía. Da mesma forma, detiveron a Marichu
Álvarez, do grupo municipal ACE do Concello de Cangas. A moitos dos
detidos os trasladaron esposados ate os furgóns como se de criminais se
tratase. A indignación veciñal por estas detencións supuso a unánime
repulsa e a enérxica protesta dos alí presentes (20-30 persoas), grupo
que aumentaba en número pola chegada de novos veciños que secundaban a
protesta e apoiaban aos compañeiros e compañeiras detidas.
Sobre a 13 horas, a maquinaria pesada seguía intentando acceder á zona a
pesar das protestas. O concelleiro de Urbanismo de Cangas, Mariano
Abalo, que chegou ao lugar cando tivo coñecemento dos feitos, ordeou a
paralización de toda maniobra da maquinaria pesada.
Malia a represión que os colectivos, veciñas e veciños en defensa da ría
e do territorio están a sufrir por parte das forzas e corpos de
seguridade ao servicio de proxectos privados, a defensa de Massó
–convertida xa en símbolo da loita polo respecto á terra– seguiráviva e
non permanecerá impasible ante calquera agresión.
Esta tarde, a rede Galiza Non Se Vende convoca a unha concentración en
Cangas en apoio aos detidos, privados de liberdade por defender os
valores da ría e o interese público; e por tentar impedir a execución
dun proxecto ilegal, destrutor de postos de traballo e devastador do medio.
UNHA INOPERANCIA XUDICIAL SELECTIVA
Desde hai catro anos a Confrarìa de Pescadores “San José” de Cangasten
interposto un contencioso no Tribunal Superior de Xustiza de Galicia
contra estas obras, que vulneran a concesiòn estatal que esta confrarìa
ten para faenar nesas augas. Ese Tribunal denegou a paralizaciòn
cautelar das obras, denegaciòn que foi recorrida polo pòsito cangués hai
xa tres anos ante o Tribunal Supremo. Ambolosdous contenciosos durmen
nalgunha estanterìa de tan altos tribunais. En cambio, os xulgados son
ràpidos à hora de practicar dilixencias contra os membros dos movementos
sociais opositores ao proxecto.
SUBDELEGADO DO GOBERNO… ¿OU GOBERNADOR CIVIL? DESTITUCIÓN
A Rede Galiza Non se Vende denuncia a utilizaciòn da Garda Civil como
forza represora e policía privada ao servizo de intereses particulares,
contrarios ao ben común, que destrúen a riqueza do noso mar e a nosa
terra. Polo tanto, e ESIXE A INMEDIATA DESTITUCIÒN DO ACTUAL SUBDELEGADO
DO GOBERNO EN PONTEVEDRA, DELFÌN ALVAREZ, por estes e por outros feitos
xa anteriormente denunciados, intolerables nun estado pretendidamente
democrático, que nos transportan a tempos pasados e o fan merecedor do
antigo nome de “Gobernador Civil y Jefe Provincial del Movimiento”
A rede Galiza Non Se Vende esixe, asemade, a inmediata paralización das
obras e a retirada deste proxecto ilegal, fruto da especulación
urbanística, que destrúe o medio natural; as actividades sustentables e
os postos de traballo a elas asociadas; o patrimonio cultural e a
identidade mesma de Cangas e de Galicia.
·····································
ESPALLA!
Lista de espallamento de novas,
convocatorias e outro material
por outra Galiza posíbel.
·····································
Envíos ---> espalla@redeanticapitalista.org
Subscr. -> http://www.redeanticapitalista.org/mailman/listinfo/espalla
Espalla esta mensaxe!!!

4:52pm: FESTIVAL AÉREO EM VIGO...Lamentável :S
A GUERRA COMO ESPECTÁCULO



“A ironía máis antiga segue a ser a máis satisfatoria: cando se prepara para a guerra, o home sempre afirma actuar en nome da paz”.

Watchmen


O grande mérito das sociedades consideradas modernas sobre calquera outro tipo de organización social é a dimensión do simulacro, ao punto de invertir por completo o sentido da realidade. A apariencia ten a ben ser a forma máis lograda de goberno na actualidade ou cando menos así se desprende do consenso acadado entre as multitudes anodinas, fanáticas espectadoras da súa propia miseria existencial. Isto significa que calquera actividade, por banal que sexa, está suxeita por forza á representación espectacular. Á disociación entre realidade e ficción. Á farsa en suma.

A celebración dun novo Festival Aéreo representa todo o antedito e moito máis por canto esa mesma inversión dase en termos de participación cidadá, de recoñecemento dos valores cívicos de corpos e forzas de seguridade do Estado, de cooperación internacional en materia antiterrorista, da diplomacia como unha das artes por excelencia e por tanto de prestixio institucional. Un festival cuxo orzamento foi asumido pola alcaldía de Vigo, a mesma que lle nega o albergue da Gota de Leite aos sen teito para acoller no seu lugar as dependencias da Policía Municipal. A mesma que preside a Rede Española de Cidades Polo Clima sen atender ao despilfarro enerxético dunha tal exhibición militar. A mesma que patrocina novos aterramentos na Ría ou fai apoloxía do urbanismo coercitivo sen amosar a máis mínima sensibilidade sobre o entorno inmediato. E finalmente a mesma que tacha de incontrolados aos traballadores do metal en folga ao tempo que resalta as virtudes das Forzas Armadas.

Unhas Forzas Armadas, non o esquezamos, cómplices do estado de excepción xeralizado por doquier baixo a consigna de guerra global permanente en escenarios tan dispares como África, Asia ou Latinoamérica, mesmo a Europa das libertades, cos resultados que as democracias occidentais deciden en cada momento segundo os intereses en liza. Golpes de estado, ocupación militar, ataques preventivos, peches de imprensa, ilegalizacións de organismos populares… Así acreditamos nas palabras de Guy Debord cando afirmaba para asombro do común que no mundo realmente invertido, o verdadeiro é un momento do falso.

A rotundidade do noso rexeitamento ven dada, toda vez, pola impronta simbólica dun evento de tales características, moi na liña do decadente estilo de vida moderno, pero sobre todo á impostura que supón xogar á guerra como se tal cousa. Como se fose máis unha prolongación edulcorada da industria de lecer para consumo masivo. Desviando a atención sobre a súa natureza real –o entrenamento militar en pleno territorio urbano- mediante un exercicio de embrutecemento colectivo. De aí o noso compromiso por erradicar de maneira absoluta as estruturas militares, sexan cales sexan, e pular a prol dunha transformación radical da organización social que teña por meta a liquidación dun mundo que xa non recoñecemos como propio.
Porque a guerra na era do turbocapitalismo é un espectáculo digno de ser descifrado en toda a súa complexidade pero tamén porque a guerra é, ante todo, un estado de ánimo.

Espazo Aberto Antimilitar

10:58am: Corazón coraza (Mario Benedetti)
Porque te tengo y no porque te pienso porque la noche está de ojos abiertos porque la noche pasa y digo amor porque has venido a recoger tu imagen y eres mejor que todas tus imágenes porque eres linda desde el pie hasta el alma porque eres buena desde el alma a mí porque te escondes dulce en el orgullo pequeña y dulce corazón coraza porque eres mía porque no eres mía porque te miro y muero y peor que muero si no te miro amor si no te miro porque tú siempre existes dondequiera pero existes mejor donde te quiero porque tu boca es sangre y tienes frío tengo que amarte amor tengo que amarte aunque esta herida duela como dos aunque te busque y no te encuentre y aunque la noche pase y yo te tenga y no.

11:51pm: Beijos com língua :)

Guía da Sociolingüística Sexual

por Séchu Sende

Normalmente a primeira vez que outra persoa entra no noso corpo, ou a primeira que nós entramos dentro doutra persoa, é coa lingua. Si, pode ser que antes lle chuchemos o dedo a alguén ou que lle mordamos o lóbulo da orella, mais son as nosas linguas as primeiras que nos exploran por dentro en serio, de verdade. A nosa lingua é unha das principais vías para o coñecemento humano.

Por iso é difícil esquecer a primeira vez que lle metes a lingua a alguén, a primeira vez que unha lingua entra na túa boca. Porque non deixa de ser a primeira vez que lle permitimos a outra persoa entrar dentro nosa. Ao descubrirmos a nosa intimidade, coa lingua expresamos a nosa identidade.

A que non sabías que durante un beixo se moven 29 músculos? E que os batimentos cardíacos aumentan de 70 para 150 e melloran a oxixenación do sangue? Si, o beixo beneficia o corazón. E ademais adelgaza. Nun bo morreo gastamos preto de 12 calorías!

Tamén é importante saber que o morreo é cousa de dous. Un morreo é un diálogo entre papilas gustativas, entre a lingua e o ceo do padal, entre o cuspe e os dentes. E nun diálogo entre dúas persoas hai que dar e recibir, ofrecer e aceptar, avanzar e retroceder, facer ruído e gardar silencio, entrar e saír. Morrear é unha das máximas expresións da comunicación humana.

O proceso de normalización da lingua galega é un proceso comunicativo conflitivo. Os axentes sociais máis críticos denunciamos a ineficaz política lingüística da administración, o desprezo dos media ou a eficacia da escola para desgaleguizar as novas xeracións. É un proceso no que o enfrontamento e a queixa son continuos. A perda da lingua é un drama, abofé. Mais que pasaría se ligásemos o discurso da normalización da lingua ao pracer? Se falásemos desde o discurso da satisfacción e a analoxía do bico? Un pouco de humor tamén é necesario e podemos falar de cousas serias cun sorriso nos labios. Estabamos falando de beixos con lingua… Eis a Guía Sexual da Sociolingüística.

1. Exixamos para a nosa lingua o mesmo pracer do que goza calquera lingua.

2. Se aínda nunca o fixeches busca alguén con quen te sintas cómoda ou cómodo e adiante! Aínda que ás veces facelo con persoas descoñecidas, así de súpeto, resulta mellor.

3. O proceso de normalización é un proceso social que parte de cada persoa e que se basea no intercambio de comunicacións. Podemos facer moitas cousas en solitario…, mais non nos podemos morrear a nós mesmas.

4. Se teu pai e túa nai non che aprenderon nin che dixeron como se fai, non pasa nada… Aínda estás a tempo de aprender pola túa conta.

5. Sobre este tema sempre houbo –e hai– tabús, falsos mitos, pouca información e moita ignorancia… Pasa dos prexuízos doutros tempos e adiante.

6. Hai xente á que lle gustaría probar porque intúen que lles vai gustar mais..., dálles corte! Non te acovardes, desinhíbete e goza coa lingua.

7. Aínda hai xente que pensa que darlle á lingua non é fino e xente que pensa que é un pouco vulgar…. He, non teñen nin idea!

8. A lingua é un instrumento imprescindíbel para relacionármonos, integrarnos, darnos a coñecer e coñecer xente. Sen non usas a lingua fechas portas. Non sexas pechado ou pechada.

9. Pode ser un rollo dunha noite. Ou unha relación para toda a vida.

10. A eficacia da lingua depende da práctica. A lingua mellora co uso. Ninguén nace aprendido!

11. Hai persoas que teñen problemas psicolóxicos que lles impiden darlle á lingua con normalidade. Eses problemas –identificados pola Sociolingüística como diglosia, autoodio…– teñen solución.

12. Hai persoas que teñen problemas ideolóxicos que dificultan ou impiden o uso natural da lingua. Esas problemas teñen máis difícil solución…

13. Isto tamén é un feito cultural. Respecta a cultura da túa sociedade. Se vivísemos no polo norte entre esquimós sería normal dármonos os beixos chocando o nariz.

14. Hai persoas que consideran que a súa lingua é máis útil, máis áxil, máis atractiva e mellor. A ignorancia non ocupa lugar.

15. O morreo, como a lingua, non diferencia ás persoas, é democrático: non debe discriminar por idade, raza, sexo, clase social ou lugar de nacemento.

16. É bo para a saúde e para a túa calidade de vida persoal e social. Unha habilidade necesaria no mundo de hoxe.

17. Hai quen pensa que son as linguas as que lles dan prestixio ás persoas cando realmente somos as persoas as que prestixiamos ou desprestixiamos a nosa lingua. E se nós non valoramos a nosa lingua, quen o vai facer?

A lingua é a mellor forma de descubrirnos e descubrir outras persoas. O mellor é ter como obxectivo vivir a nosa lingua como a nosa sexualidade: de forma libre, satisfactoria, consciente, responsábel e saudábel. Con normalidade!

Da relación da Sociolingüística co sexo oral falaremos noutro momento.

6:28pm: Pois isso, não nos questionemos nada...Assim nos vai despois...
http://blip.tv/file/1891138

1:59pm: AS LINCES SOMOS TODAS! Pelo direito a dezidir sobre o nosso próprio corpo!
SUMATE A LA CAMPAÑA Y AÑADE EL LOGO DE LAS LINCES A TU BLOG, TU WEB, TU PERFIL EN LA RED SOCIAL, ETC.

Esta es una convocatoria para que HOY MIERCOLES 18 DE MARZO, en nuestros blogs, perfiles de facebook, twitter, etc. nos sumemos y demos una respuesta contundente a los obispos.

Si tienes un blog o una web coloca el logo, escribe una nota de respuesta a la campaña de la iglesia junto al logo de Las Linces que hay junto a este texto ... si tienes algún perfil de alguna red social, sustituye tu foto mañana miercoles con el logo de LAS LINCES.

Ellos pueden pagar vallas publicitarias, pero nosotras y nosotros tenemos la red.
Si te sumas a la campaña, envia un mensaje con la dirección de tu blog, o de tu web a laslinces@gmail.com

Tenemos mucho que decir, en defensa de los derechos de ciudadanía, y nos haremos escuchar. ;-)

¿Quienes son "Las Linces"?
¡¡LAS LINCES SOMOS TODAS Y TODOS!!

Dejanos un comentario con enlace a tu nota en blog, tu perfil de twitter, tu perfil de facebook ...

- Puedes sumarte a la Causa abierta en Facebook

http://laslinces.blogspot.com/

4:16pm: Dá gusto ler coisas assim despois da que se nos vai caír enriba... :)

Galiza apartheid

A sociedade galega vem de entregar um cheque em branco ao Partido Popular. Um Partido Popular que não é qualquer Partido Popular. Um Partido Popular liderado polos privilegiados herdeiros do franquismo sociológico que estão a praticar a antropofagia, em plena luz do dia, com os seus próprios liberais em Madri. Um Partido Popular que deixou atrás o pseudo-galeguismo fraguiano para reassumir sem complexos os princípios do Movimiento. Um Partido Popular envolvido em escândalos de corrupção que fariam envergonhar os mesmíssimos capos da camorra napolitana. Um Partido Popular que, empoleirado no nacional-catolicismo e predicando um novo apartheid linguístico, vem de obter uma outra maioria absoluta na Galiza.

Com o 99,41 % dos votos escrutinados, o PSOE perdeu mais de 75 mil votantes. O BNG mais de 45 mil. Assumindo, o qual é muito assumir, que os 23 mil votos que obteve UPyD provinham do PSOE, ainda houve mais de 50 mil votantes socialistas que preferiram ficar na casa. O mesmo pode-se dizer no BNG, o qual, ainda assumindo que parte dos seus votos voltaram a IU e outros foram parar a TEGA ou Os Verdes, ainda teria que justificar umas perdas líquidas de mais de 30 mil votantes (não esqueçamos que o independentismo também perdeu votos). O PP, pola sua banda, perdeu zero votantes. Os mesmos que votaram PP há quase quatro anos, voltaram ser fieis em 2009. A cifra é quase exacta. Magicamente exacta. Status quo.

Não há duvida de que as redes clientelares que o PP e os seus antecessores teceram durante décadas, leia-se séculos, nas nossas paroquias e bairros ficaram intactas, como intacta ficou a sua impecável estrutura eleitoral, disciplinada e trabalhadora. Tão eficiente que os partidos dum governo bicéfalo complexado tentaram, sem muito sucesso, imita-la.

Sim, pois, foi este um governo bipartito que jogou a ser Partido Popular. Jogou e perdeu. Achou que ser PP era questão de marketing politico. E errou. Achou que podia competir com o PP jogando com as cartas do PP e dentro dos límites da ideologia do PP. Estavam enganados. Ganharam zero votos de antigos votantes do PP e perderam, por junto, 125 mil votos de pessoas que ansiavam uma mudança real na Galiza. De nada serviu, nem tão sequer, jogar na ultima vaza o joker do medo ao PP.

O que queriam exactamente esses 125 mil cidadãos e cidadãs? Difícil sabe-lo. Cada qual teria os seus sonhos e as suas esperanças. Mas sabemos o que não queriam. Não queriam mais PP. Não queriam um governo bipartito jogando a ser PP. Um governo supostamente progressista, mas tão corrupto ou quase como o PP. O votante do PP semelha não importar-se com a corrupção e a incompetência, mas, esses 125 mil, parecem sim se importarem. Esses 125 mil e muitos outros miles que votaram no bipartito com uma pudorosa pinça tapando o nariz.

Imagino que a intelligentzia do PSOE e mais a intelligentzia do Bloco, achariam lógico que, sendo a Galiza conservadora, era mais prudente jogar a moderação. A mudança “tranquila”. E bem, a Galiza que votou no PP pode ser conservadora, mas se calhar esses 125 mil desejavam outra cousa, se calhar uma mudança mais palpável na ética e na defesa das classes mais humildes. Em tudo caso, uma outra cousa que, polos vistos, (ainda) não existe.

E agora, que? Toca sofrer em silencio outros dezasseis anos de hemorróides Populares, as quais, tudo o indica, vão ser ainda muito mais doentes que as anteriores (descontando, esperemos, as quatro décadas de ditadura)?

O PSOE, nada. O PSOE tem Madri, tem meios de comunicação, tem capitalismo a esgalha. Sabem que mais cedo ou mais tarde voltarão ao poder, que é do que se trata.

E nós, que? Nós não temos nada. A credibilidade do galeguismo tudo enxugou polo desaguadouro ignominioso das corruptelas de salão. Sem barcos nem honra. Nós não temos Madri, nem meios de comunicação, nem capitalismo a esgalha.

Nós tínhamos apenas a confiança do povo. De uma parte se calhar minoritária, mas significativa, do povo. Esta era toda a nossa riqueza e toda a nossa força. E, agora que foi esbanjada, o que vai acontecer? Vai o BNG voltar à rua do ganchete com Galiza não se Vende ou Nunca Mais, assim, como se nada?

Cumpre reorganizarmo-nos e cumpre repensarmos as estratégias. Não vejo claro neste momento quais possam ser as estratégias a seguir a nível politico. Mas fica claro que há várias lições a apreender:

Uma, a Galiza pode ser, na sua maioria, conservadora e corrupta, mas a maior parte dos votantes galeguistas querem outra Galiza. Ergo, essa outra Galiza também existe e merece respeito.

Duas, a força galeguista maioritária fracassou ao tentar seduzir os votantes do PP levando a cabo as politicas do PP e com a (carência de) ética característica do PP, a expensas da sua própria base social.

Três, a força galeguista maioritária fracassou tentando seduzir o capitalismo galego. Confiemos nas nossas próprias forças e deixemos que sejam outros os que pactuem com o dianho, quando as cousas estiverem maduras para o dianho querer pactuar.

Quatro, a força galeguista maioritária fracassou ao consagrar umas relações clientelares com os médios de comunicação, seguindo ao pé da letra as fórmulas do Partido Popular. Os médios restaram fieis a si próprios, parte integrante e fulcral do capitalismo, e fizeram, nomeadamente La Voz de Galicia, a campanha de acosso e derrubo do BNG mais suja e caluniosa da que tenhamos memória (e isso sugando milhões do erário publico). Isso sim, de forma inteligentíssima, atacando o Bloco desde as esquerda, conseguiram o objectivo desejado: que os votantes ficassem na casa. A mensagem desmobilizadora era clara: todos son iguales.

Cinco, a força hegemónica dentro do BNG purgou, purgou e purgou, achando que se tinha o poder não precisava já da sua base social mais crítica.

Seis, as forças soberanistas de esquerdas situadas fora do BNG são incapazes de conectar com a sociedade.

Sete, cumpre apreender quem são os nossos amigos e quem os nossos inimigos. Já esta bem de liortas pueris e de guerras de rãs contra ratos por ridículas cotas de poder e protagonismo.

Oito, à margem da futura configuração de partidos políticos dentro do galeguismo, cumpre estarmos todos unidos e solidários contra o regime de apartheid que se avizinha.

Nove, urge uma regeneração ética do galeguismo. Mais coerência e menos marketing. O galeguismo não se vende.

Dez, confiemos em nós. Confiemos na vitória dos bons e generosos. Loitemos com honestidade e mirando os olhos do inimigo e, se tivermos que perder, façamo-lo com dignidade.

Onze, achegemo-nos a sociedade. Escoitemos com atenção e humildade. Menos siglas e menos bandeiras. Ponhamos de parte apriorismos ideológicos e sectarismos e trabalhemos para ajudar a gente a solucionar os seus problemas reais.

Doze, democracia participativa. A soberania e a liberdade constroem-se no dia a dia. Participemos e façamos participar os cidadãos e cidadãs na toma de decisões.

Treze, compromisso, implicação, trabalho, acção.

Sacado de: http://koroshiyaitchy.wordpress.com/2009/03/02/galiza-apartheid/#comment-7

2:04pm: Cadeia humana a favor das pessoas sem fogar
CADEA HUMANA A FAVOR DAS PERSONAS SEN FOGAR “ABRAZEMOS A GOTA DE LEITE“

TRAS A MORTE DE CINCO PERSOAS NO QUE NO VAI DE ANO NAS RÚAS DE VIGO, A REDE SOCIAL GALICIA SUR CONVOCA UNHA CADEA HUMANA AO REDOR DO EDIFICIO DA GOTA DE LEITE, O VINDEIRO MÉRCORES 18 DE FEBREIRO, ÁS 19 HORAS, PARA ESIXIR ÁS ADMINISTRACIÓNS PÚBLICAS A CREACIÓN INMEDIATA DUN ALBERGUE PÚBLICO NA CIDADE.

A cidade de Vigo dispón dunha oportunidade inmellorable para atender a demanda urxente de atención as persoas sen fogar no emprazamento do edificio da Gota de Leite. Dende a Rede Social Galicia Sur consideramos que é a opción máis factible con menor custo e de posta en marcha máis sinxela e rápida, que atenderá con mellor calidade ás necesidades das persoas sen fogar.

A creación do albergue público xa foi aprobado en pleno municipal no ano 2004 e transcorreron case cinco anos e non se puxo en marcha a pesar de que a Xunta anunciou en repetidas ocasións a súa creación. Esiximos que, de inmediato, o Albergue sexa un proxecto de cidade independentemente de quen o lidere ou xestione e que non se converta nun expediente administrativo máis.

Na actualidade máis de 300 persoas malviven nas rúas de Vigo. A primeira cidade de Galicia, non pode permitirse que se repita o acontecido nestes meses, no que vai de ano morreron na rúa ao menos cinco dos nosos veciños/as.

Como movemento social non podemos permitir que se siga a negociar coa pobreza.

Por iso convocamos a cidadanía viguesa á construción dunha cadea humana que abrazará o edificio da Gota de Leite como acto simbólico de apoio e reclamación da urxente necesidade de creación dun Albergue Público e Centro de Emerxencia Social na cidade de Vigo.

SÚMATE, PÁSAO....É COUSA DE TODOS/AS

Mércores 18 de febreiro as 19:00 horas, na entrada principal da “Gota de Leite” (Ronda de Don Bosco 1)

http://rede.blogs-r.com/weblog/ver-post/cadea_humana_a_favor_das

1:45am: As forças de "seguridade", "protegem" aos cidadáns/ás...
http://gzvideos.info/

1:26am: Sorrí aínda que te fagam crer...

A Lucas

"En buen momento has llegao
Como podrás ver
El mundo no es lindo
He de reconocer
No es fácil reír
No es fácil cantar
Ni tomar aliento.

Yo tampoco vi comenzar
Como podrás ver
La guerra ni el hambre
He de reconocer
No es fácil jugar
No es fácil contar
Ni siquiera un cuento

Y los peces no están más felices muertos en el río
Ni la gente que duerme en la calle y se muere de frío
Ni otros niños que son como tú pero que son soldados
Ni otras niñas que antes de reír, ya las han violado

La fiesta ya comenzó
Como dijo aquel
La verdad no es fácil de reconocer
Te ofrecen el mar
Te ofrecen el sol
Te piden el alma

Como jugando al ajedrez
Tendrás que aprender
Bien a cada paso
Para no caer
La mentira es ley
Adorar al rey
Y odiar al vencido

Y los peces no están más felices muertos en el río
Ni la gente que duerme en la calle y se muere de frío
Ni otros niños que son como tú pero que son soldados
Ni otras niñas que antes de reír, ya las han violado

No llores no estés asustao
Como podrás ver
Tu mamá te quiere
Y tu papá también
No ha llegao el final
No hay aun tanta sal
Tirada en la tierra

Sonríe aunque te hagan creer
Que el mundo al revés
Que no sea posible
Aun está por ver
no es cuestión de fe
para pelear sobran las razones

….
….
….

Y por eso aun hay gente que lucha gente que te ama
Que por ti sin conocerte nada se parte la cara
Tendrán que pasar aun 15 años hasta que lo entiendas
Pero no tengas prisa por crecer entre mil cadenas
Y los peces no están más felices muertos en el río
Ni la gente que duerme en la calle y se muere de frío
Ni otros niños que son como tú pero que son soldados
Ni otras niñas que antes de reír, ya las han violado"

 

 

 

K.O.senso

K.O.senso es un duo que nace de la "tediosa" asamblea del Centro SocIal Okupado y Autogestionado La Alarma, que vivió en Embajadores, Madrid, entre Octubre de 2006 y Julio de 2007. K.O.senso es el momento en el que un grupo de personas deciden por unanimidad debido al K.O. producido por largas horas de discusiones, aunque esto no fuera patrimonio exclusivo de La Alarma. Sirva el nombre, por tanto, de homenaje a ese espacio que, aunque efímero, ha sido semilla de un proyecto mayor que aún está dando sus primeros pasos.

10:59pm: 08/02/2004 Carta de Cacique Guaicaípuro Cuatemoc Ante la reunión de Jefes de Estado de la Comunida

4:12pm: Manifestação este domingo ás 12h na Alameda (Compostela)
MANIFESTACION NACIONAL UNITARIA

ALAMEDA DE SANTIAGO DE COMPOSTELA

DOMINGO, DÍA 18 DE XANEIRO, ÁS 12:00 HORAS

CON PALESTINA
CONTRA DO MASACRE SIONISTA EN GAZA
POR UNHA PAZ XUSTA, DIGNA E DURADEIRA
PARA QUE REMATE ESTA MATANZA
VIVA O POBO PALESTINO


O chamado conflito palestino non é novo. Son xa moitos anos de violencia, de ocupación ilegal dos territorios, de morte, de sufrimento e destrución. A actual intervención do exército israelí na faixa de Gaza ven de moi atrás. Estamos, unha vez máis, diante dun episodio de violencia indiscriminada e desproporcionada, unha auténtica matanza, especialmente contra dunha poboación civil á que se lle nega mesmo a posibilidade de fuxir.

Esta non é unha guerra, non existen exércitos enfrontados, nin igualdade de forzas, nin de recursos. Non existe simetría nin equilibrio entre partes por moito que algúns se empeñen en negar a evidencia. Non é posible a equidistancia. Os verdugos teñen nome coñecido e as vítimas tamén, cóntanse por millares, entre mortos e feridos. A vulneración dos dereitos humanos, a violación sistemática da legalidade internacional, dos acordos de paz e das resolucións das Nacións Unidas teñen un nome inequívoco, o Estado Sionista de Israel.

Trátase, xa que logo, dun auténtico masacre, sen escrúpulo moral algún, sen respecto pola poboación máis indefensa, os anciáns, nenos e nenas, mesmo cooperantes internacionais, nin tampouco polas mesquitas, hospitais ou mesmo escolas, as escolas das Nacións Unidas, con identificación oficial, con coordenadas coñecidas e transmitidas, onde estaban refuxiados do horror centos de cativos e cativas palestinas. O sionismo non coñece límites.

O exército e o goberno israelíta, sabémolo ben, son expertos tamén na ocultación da verdade, contan con axentes moi poderosos. Resulta escandaloso que manifesten que as accións militares actuais son en resposta ó lanzamento de foguetes caseiros desde Gaza, ¿acaso non coñecemos a política de asasinatos selectivos de dirixentes palestinos practicada por Israel nos últimos anos? ¿Ou a de destrución das vivendas das súas familias? ¿Acaso un exército como o israelíta non ten capacidade para detectar e localizar eses lanzamentos?

E en todo caso, ¿onde está a proporcionalidade da resposta?. Xa a coñecemos, balas contra pedras, tanques e mises contra a poboación civil, ocupación militar dos territorios palestinos, máis colonizacións fronte dos acordos de paz.

Son centos e millares as persoas palestinas asasinadas, as torturadas nas cadeas israelítas, as mortas como consecuencia do bloqueo, as inspeccionadas e humilladas a diario.

En ningún caso a morte de civís está xustificada, nin a violación sistemática dos dereitos humanos, nin a ocupación militar dos territorios palestinos, nin a vulneración permanente das resolucións das Nacións Unidas. O Estado de Israel non ten credibilidade algunha. Perdeuna. É probablemente o Estado do mundo que máis ten violentado a legalidade internacional, negado unha solución política a un conflito que se dilata inxustificadamente no tempo. Cada vez quedan menos persoas que podan crer as mentiras israelítas. Indigna pensar que a brutal ofensiva militar actual teña que ver coa súa propia axenda electoral. Traficar mortos por votos fai que abominemos do sionismo e das súas prácticas.

Pero non é posible unha solución militar na rexión. A comunidade internacional, a UE e o Estado español teñen que propiciar -dunha vez por todas- unha solución política que pasa, inevitablemente, polo remate da ocupación militar, pola retirada israelíta, por un alto o fogo inmediato, polo diálogo sincero para acadar unha paz xusta, digna e duradeira sobre a base dos acordos internacionais.

A cidadanía galega, a sociedade civil global está con Palestina, está co pobo palestino, apoia e recoñece o seu dereito á existencia e a ter un estado propio. Como recoñece o dereito do pobo israelíta á súa propia existencia e á súa seguridade. O que non se pode admitir é a violencia indiscriminada, a crueldade, o horror, as solucións bélicas para conflitos que son políticos. Por iso demandamos unha solución política definitiva, xusta, digna e duradeira.

O Estado español debería ter un papel moito máis activo na procura desa solución política. A UE, a comunidade internacional no seu conxunto, teñen a obriga moral e política de impoñer a Israel o respecto escrupuloso polas resolucións de Nacións Unidas, con toda firmeza, con medidas de boicote, como se fai con outros estados, como se fixo con Sudáfrica no seu momento, para rematar co réxime do Apartheid. Desde logo, como non se fai é tolerando que Israel ocupe territorios ilegalmente, masacre á poboación civil palestina, ou coa política de seguir vendendo armas a países en conflito, como segue a facer España, lamentablemente, e outros Estados que se sentan no Consello de Seguridade da ONU.

Galicia enteira reclama unha paz xusta, digna e duradeira na rexión, a resolución pacífica do conflito por medio do diálogo e do acordo, a fin da ocupación militar, a retirada de tódolos territorios palestinos ocupados, así como a perseguición xurídica dos responsables desta matanza indiscriminada, un auténtico crime contra da humanidade.

En consecuencia exiximos que:

• Se impulsen políticas activas de solidariedade en favor de Palestina
• Se deteñan tódolos ataques e bombardeos
• Se abran as fronteiras para as axudas humanitarias, especialmente en Rafah, xa que dende o 2006 nin o 10% das axudas enviadas á faixa de Gaza puideron pasar.
• A ONU lle outorgue a tódolos representantes lexítimos palestinos, incluíndo a Hamás, a oportunidade de sentarse á mesa do diálogo ao igual que Israel.
• O goberno español rompa as relacións diplomáticas e comerciais con Israel.
• A Xunta de Galicia se pronuncie contra o goberno de Israel e a favor do pobo palestino.
• Se denuncie a venda de armas.
• Se promova o boicot aos produtos israelís e daquelas empresas que manteñan relacións comerciais con eles.
• Os medios de comunicación e a prensa internacional sexan neutrais.


¡VIVA PALESTINA!

¡PAZ AGORA E PARA SEMPRE!

¡VIVA O POBO PALESTINO!

5:37pm: Masacre en Palestina (Fco Palacios Romeo)

6:30pm: Quem dixo q a paz mundial é uma utopía? :)
http://www.playingforchange.com/


Manhã concentração contra a masacre q está a acontezer em Gaza ás 20h diante do Museo de Arte Contemporánea em Vigo e noutras cidades galegas (Ourense, Ferrol, etc.).

INFORMÁDEVOS!

E felíiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiis 2009 a tod@s :D

1:10am: Ciclo de cinema: CONSUMO RESPONSABLE no Nadal "Consume o Xusto tamén en Nadal"

Resistir a crise e disfrutar do nadal non son incompatibles, baixo o lema "Consumo Responsable todo o ano, Consume o Xusto tamén en Nadal", AMARANTE organiza un ciclo de cine sobre CONSUMO RESPONSABLE ao que vos queremos convidar:
APAGA Y VÁMONOS
  Xoves 18 de decembro - 20.15 h (83 min)
Local de Amarante (Avd.Camelias, 114)
Director: Manel Mayol

Esta é a historia sobre unha nación usurpada, sobre un xenocidio esquecido, sobre a globalización, sobre un río.

"Apaga y vámonos" é a historia filmada do asedio ó pobo Mapuche-Pehuenche e do fin progresivo das súas comunidades a maos de ENDESA e do propio goberno chileno. Os Mapuche que resistiron durante trescentos anos á colonización española e que sobreviviron á República de Chile, vense perseguidos pola democracia, que permite que se inunden os seus territorios, os seus camposantos, as súas casas, o seu pasado. Os que se rebelaron viven agora en prisión baixo acusación de terroristas. Os gobernantes e os poderosos fan oídos xordos, ou peor aínda, involúcranse en dubidosos xuízos con testemuñas que agochan a faciana e nos que se aplica a funesta lei antiterrorista decretada pola dictadura.

Un documental que invita á reflexión sobre a repercusión dun modelo enerxético cimentado sobre a destrucción do planeta e a crise social e democrática, que todos e cada un de nos alimentamos ao premer o interruptor. Web oficial



SESIÓN DE CURTAMETRAXES
Martes 30 de decembro - 20.15 h
Local de Amarante (Avd.Camelias, 114)

A ILLA DAS FLORES - 13 min
Os efectos dun modelo de consumo apoiado no usar e tirar. Unha análise ao ciclo de vida dun simple "tomate" e unha reflexión en clave de "humor-amargo" sobre a vida dos que teñen que vivir do que outros tiran.

THE STORY OS STUFF - 22 min
A análise definitiva do modelo de producción capitalista no que o consumo ocupa un lugar central. Desde a extracción de recursos até a incineradora, pasando pola industria, a distribución, a comercialización e o uso. Unha invitación a reflexión sobre o consumo diario, pero especialmente en datas como no nadal.

RE-MUJERES - 21 min
5 mulleres andaluzas atopan a súa via como consumidoras responsables. Unha curtametraxe que amosa as distintas maneiras de vivir mellor consumindo menos.

---

Propómosvos a maiores, uns CONSELLOS PARA SOBREVIVIR A CRISE:

- A felicidade dos teus non está no material, regalar o máis valioso e moi barato.
- Reducir o consumo, reparar, trocar, regalar.
- Mercar regalos respetuosos co medio ambiente e coas personas que os produciron.
- Meter o teu diñeiro nunha das iniciativas de banca ética.
- Organizarse en colectivos de consumo consciente.
- Sumarse as campañas de denuncia contra os abusos das multinacionais e gobernos.
- Implicarse nos movementos sociais da túa localidade.

1:45pm: Lionel Neykov, novo descubrimento...
http://www.myspace.com/lionelneykov

Se gostades de Jeff Buckley, atoparedes interesante a este mozo neoiorkino :)

9:40pm: Nenhuma agressião sem resposta, nenhúm agresor sem castigo
Nem um mês passou para q outra mulher fosse asasinada na Galiza a mãos da súa parelha...Até quando vamos a seguir permitindo esta sarta de mortes sem sentido? Quantas mulheres máis fam falha para q nos demos conta de q estamos falhando?


Manhã, segunda féira 1 de Dezembro ás 20h diante do MARCO (Musseio de Arte Contemporánea), a Marcha Mundial das Mulheres convocamos uma concentração como mostra de repulsa ante a morte de Rosario Peso André, mulher de 57 anos de Ponte Caldelas.

NÃO MÁIS MORTES!!

1:22am: 25 de Novembro: Día Internâcional contra a Violência de Género
      

          A Marcha Mundial das Mulleres, con motivo do 25 de Novembro, Día Internacional contra a Violencia de Xénero, estaremos o luns 24 a partir das 17hs e o martes 25 a partir das 18h diante do Museo de Arte Contemporánea (MARCO) cun posto de sementes simbolizando os valores que precisamos para combater a Violencia de Xénero.

          Convocamos tamén unha manifestación o día 25 con saída ás 20h dende a praza de Urzáiz, onde queremos mostrar a nosa repulsa ante ás case 80 mulleres mortas no que vai de ano no estado español e seguir sensibilizando á sociedade para que sexa considerado un problema de todas e de todos e consigamos erradicalo.

9:27pm: Concentração quarta féira 12 de novembro ás 20h diante do museo MARCO (Vigo)
        Manhã quarta féira 12 de Novembro ás 20h a Marcha Mundial das Mulleres convocamos uma concentração diante do Musseio de Arte Contemporánea (M.A.R.C.O.) na rúa Príncipe, para manifestar o nosso malestar e repulsa ante o assasinato de F.M.S.  mulher de 30 anos pela súa ex-parelha L.M.C.F. vecinho de  Cambre (A Corunha).

         Máis info do acontezido em  http://www.redfeminista.org/noticia.asp?id=6349




      ATÉ QUANDO TEREMOS QUE ATURAR ISTO????